Wat je ook kiest…

Hoe kies jij eigenlijk? Kies jij op gevoel of op verstand? Praat je met anderen of maak je een lijstje met voor- en nadelen?

Ook ik wilde pas een keuze maken; ik wilde kiezen welke opleiding ik in het najaar ga volgen. Deze opleiding is belangrijk voor me, want hiermee kies ik ook een richting voor mijn coachingspraktijk. Ga ik meer de kinderkant op, op verdiep ik me nog verder in de moederkant?

Twijfel
Ik wist het niet en heb twee maanden getwijfeld. Ik besprak het met allerlei mensen, las er nog eens over op internet en las wat boeken over de onderwerpen. Dan dacht ik het één, en dan weer het ander. Ik durfde geen knoop door te hakken, omdat ik het steeds niet zeker wist. Niet voor die volle 100%. En zo liep ik het risico dat beide opleidingen vol zaten als ik eens tot een besluit kwam! Ik deed mezelf denken aan de uitspraak: “Zet een ezel tussen 2 balen hooi die er even lekker uitzien, en hij zal verhongeren”. Ja, nog even en die uitspraak was op mij van toepassing! (Wat voor de duidelijkheid een luxeprobleem was, maar met die constatering hielp ik mezelf ook niet verder J).

Stilstaan
Ik bleef maar in mijn hoofd, denken, denken, denken. Maar weet je wat me uiteindelijk hielp te kiezen? Niet nadenken, nòg meer over lezen of opzoeken op internet, of met anderen over praten. Maar juist: stilstaan. Ik besloot een mindfulness-oefening te doen en tijdens de oefening in alle rust borrelde het antwoord gewoon naar boven. En ik wist het opeens zeker! En ik merkte dat ik me voor het eerst vrolijk, vrij en opgelucht voelde. De keuze was gemaakt: ik ga me nog verder verdiepen in de moeders.

Jezelf horen
Ik heb trouwens vaak gemerkt dat mindfulness of meditatie me rust brengt en antwoorden geeft. Omdat je daarmee naar niets of niemand luistert, behalve naar jezelf.

Als Mamas-coach geef ik ook regelmatig kleine meditatie-oefeningen mee naar huis. Ik geloof dat meditatie bijdraagt aan coaching. Je ervaart meer rust, tijd voor jezelf èn inzichten. Wat wil je nog meer?

En jij?
Ik ben heel benieuwd hoe jij keuzes maakt. Doe je het op gevoel, of juist rationeel? Bespreek je het met anderen of heb jij een ‘innerlijk weten’ die heel duidelijk is? Laat je reactie achter.

Wil je ook een belangrijke keuze maken? En leren hoe je dat kan doen? Maak een afspraak voor een gratis en vrijblijvend intakegesprek met Renske Tjoelker, Mamas-coach via 06-53927879 of info@mamas-coach.nl of kijk op www.mamas-coach.nl.

Abonneer je op de nieuwsbrief en blijf op de hoogte van alle activiteiten, columns, boekentips, Mamacafé, etc.

Laat je niet bang maken!

Of het nu gaat om meer in het nu te zijn, je baan op te zeggen, een feestje af te zeggen of eens lekker lui op de bank te hangen… Je wilt iets diep van binnen graag, maar doet iets anders. Je laat je weerhouden om te doen dat wat je het liefst wilt. Herkenbaar?

Bang
Ander of nieuw gedrag is eng. Je hersenen beschermen je tegen mogelijke pijn, dat je wordt afgewezen door je partner, je baas of je familie. Er treedt daarom een beschermingsmechanisme in werking. Je hersenen geven meteen een signaal af: ‘niet doen, dit is gevaarlijk’. Omdat je hersenen je waarschuwen voor het nieuwe gedrag, voel je je angstig. Het beschermingsmechanisme doet zijn werk blijkbaar goed: jij denkt namelijk dat ‘iets niet goed voelt’ en laat je weerhouden door te doen wat je het liefste wilt. Nog erger: je ziet zelfs niet eens meer wat je het liefste wilt.

Weglopen
De mens beschermt zichzelf tegen angst en pijn voor mogelijke afwijzing door anderen. En loopt weg van de angst door te doen wat vertrouwd voelt, het ‘oude’. En daarmee loop je weg van jezelf… Door weg te lopen van je angst, kun je jezelf weleens hele mooie en goede dingen ontzeggen. Je leeft vanuit de ander en put jezelf uit. Dat je wegloopt voor angst en pijn, is op zich logisch. Maar realiseer dat dit niet altijd het juiste voor jòu is.

Macht
Als je naar de angst luistert, wordt hij steeds groter en krijgt steeds meer macht over je. Wanneer je de angst niet durft te voelen, zul je nooit doen wat je hart je vertelt. Zul je nooit ècht met je aandacht bij je kinderen zijn, die mooie reis maken, ‘nee’ durven zeggen tegen je baas…

Een golf
Een keuze maken of nieuw gedrag laten zien is voor iedereen spannend. Pijn en angst horen er gewoon bij. Accepteer dit. En laat je angst niet langer je raadgever zijn, maar merk op dat angst ‘maar’ een emotie of beschermingsmechanisme is. Vergelijk de angst met een golf: hij komt op, zwelt aan en verdwijnt weer. Voel gewoon dat je bang bent, meer niet. Want als je de angst voelt, merk je dat hij al minder wordt. En dat je eindelijk gaat doen wat je al zo lang wilde…

Wil jij ook graag doen wat je eigenlijk graag wilt? En je angst niet langer meer je raadgever laten zijn? Maak een afspraak voor een gratis en vrijblijvend intakegesprek. Hoe ervaar jij je angst? Reageer dan op dit bericht. Abonneer je op de nieuwsbrief en blijf op de hoogte van alle activiteiten, columns, boekentips, etc.

Hoeveel geduld heb jij?

Er was eens een drukke vis. De vis was gewend om altijd heel hard te zwemmen. Ze liet zich altijd met de maalstroom meevoeren. Ze dacht niet na over welke kant ze eigenlijk zelf op wilde. Totdat de vis opeens merkte dat ze door die maalstroom in een doodlopende poel terecht was gekomen. Ze zocht snel naar de uitgang, maar ojee: een grote boot met grijphaak baggerde de sloot opeens uit. Getsie, wat een troep! En ze zag helemaal niets meer, behalve bruine modder met groene sliertjes.

Zoeken
De vis zag door het troebele water niet meer naar welke kant ze moest zwemmen voor de uitgang. En de vis deed wat ze altijd deed: ze zwom keihard rond en zocht naar de uitgang van de troebele poel. Maar hoe hard ze ook zwom (het leek trouwens wel of ze niet vooruit kwam in de rustige poel), ze vond de uitgang niet en raakte telkens de kant van de sloot.

Plattegrondje
Ten einde raad besloot de vis naar de wegwijsvis te gaan, die had vast een duidelijk plattegrondje voor haar waarmee ze weg kon komen. Maar helaas. In plaats van een plattegrond, gaf de wegwijsvis haar wijze woorden mee: “Heb je geduld te wachten tot je slijk bezonken en het water helder is? Kun je onbeweeglijk blijven tot de juiste handeling zich vanzelf aandient?”*

Uitgang in zicht!
“Pfff, vast wijze woorden, maar ik kan er niets mee”, zei de vis. Maar na een poos raakte de vis helemaal uitgeput. Ze kón niet meer en dacht dat ze de uitgang nooit meer zou vinden. Ze gaf het op en besloot een poosje uit te rusten. Na even gedommeld te hebben, raakte ze in een diepe slaap. Toen ze uitgerust wakker werd, ontdekte wat ze nooit voor mogelijk had gehouden: het slijk was bezonken en daar gloorde de uitgang! Het waren toch wijze woorden van de wegwijsvis…

Als je de weg kwijt bent,
Wees dan stil tot je hem vindt.

Actiestand
De wijze woorden over rust, hielpen de vis uiteindelijk naar haar oplossing. En hoe is dat met jou? Sta jij ook voortdurend in de actiestand en laat je je meevoeren door de stroom? En ben jij ook gewend je problemen op te lossen door nog harder te werken of te zoeken? Als je eens iets anders doet, als je je rustig houdt en luistert naar wat er binnen in je is, dient jouw oplossing zich vanzelf aan. Heb jij dat geduld?

Wat wil jij hierin leren? Maak een afspraak voor een gratis en vrijblijvend intakegesprek met Renske Tjoelker, Mamas-coach via 06-53927879 of info@mamas-coach.nl of kijk op www.mamas-coach.nl.

* Uit: Tao Te King, Happinez-kalender

Wie denk jij dat je bent?

Jarenlang dacht ik dat het normaal was om keihard te werken. Dat je van rust niets wijzer wordt. En dat perfectionisme een hoog goed is. Tot het niet meer ging. Door de zwangerschap van mijn oudste dochter, lukte het me niet meer alle ballen in de lucht te houden, hoe graag ik dit ook wilde. Herkenbaar?

Door een coach kwam ik erachter dat ik anders was dan ik dacht. Ik dacht dat ik een ambitieuze en zakelijke jonge vrouw was, maar bleek ook een gevoelige kant te hebben die ik voorheen liever overschreeuwde. Blijkbaar had ik voorheen een plaatje van mezelf in mijn hoofd (ambitieuze vrouw) en geloofde er zelf in, zonder dat ik me hiervan bewust was.

Wat een uitvinding!
Als je jong bent, worden je gedachtes aangeleerd door bijv. je ouders. Dit doen zij omdat ze het beste met je voor hebben. Ze willen van jou een geliefd persoon maken die niet wordt afgewezen. Ze vertellen je daarom dat het belangrijk is dat je: beleefd bent, jezelf altijd nuttig moet maken en dat het tonen van je emoties zwak is. Omdat jij niet afgekeurd wil worden door je ouders, ga je je hiernaar gedragen. Je stopt je emoties weg, bent beleefd en zorgt dat je altijd je handen uit je mouwen steekt. Dit wordt jouw plaatje: je denkt dat je zo bent. En je gaat erin geloven, want het werkt! Je wordt goed gekeurd en niet meer afgewezen. Wat een uitvinding!

Maar dan…
Maar na jaren (bijv. als je kinderen krijgt of een stressvolle gebeurtenis meemaakt), lukt het niet meer om alle ballen in de lucht te houden. Want je voelt opeens dat deze ballen je beklemmen of boos of verdrietig maken. Je voelt dat er iets anders nodig is om verder te kunnen.

Je kunt kiezen!
Als je op zo’n punt zit, is het nodig om keuzes te maken. Te onderzoeken wie je nu eigenlijk echt bent onder je aangeleerde gedachtes. En hoe je je negatieve gedachtes het hoofd kunt bieden. Je kunt elke dag weer kiezen: ben ik dat onzekere en afhankelijke meisje, of ben ik iemand die prima zelf kan bepalen wat goed voor me is? Ben ik perfectionistisch, of mag het weleens wat minder van mezelf?

Je hebt de overtuigingen als kind aangeleerd. Maar je bent nu volwassen en kunt je eigen overtuigingen kiezen. Je neemt nu als volwassene, het heft in eigen hand.

Ik hoef niet anders te worden.
Ik hoef me alleen te herinneren wie ik ben.

Wie denk jij dat je bent? Welk plaatje heb jij van jezelf in je hoofd? En wie zit er echt onder? Laat hieronder je reactie achter.

Coaching… iets voor jou?
Wil jij weer ervaren wie je eigenlijk echt bent? Of heb je op een andere manier behoefte aan inzicht? Maak een afspraak voor een gratis en vrijblijvend intakegesprek met Renske Tjoelker, Mamas-coach via 06-53927879 of info@mamas-coach.nl of kijk op www.mamas-coach.nl.