Piekeren… Ben je er ook zo goed in? Soms wordt er iets van je verlangd of aan je gevraagd, waar je maar over blijft piekeren. Zal ik wel, zal ik niet? En hoe zal ik dan…? Hoe kun je onder je verzoek uit komen, zonder de ander te kwetsen? Of zul je toch maar even doorbijten, zo’n avond is eigenlijk toch zo voorbij? Wat doe jìj?

Innerlijk conflict
Het feit dat je maar blijft piekeren zegt genoeg. Je werkelijk willen komt in conflict met je (aangeleerde) normen en waarden. Je vindt dat iets hoort of dat je ‘het niet kan maken’. Of je wilt een ander plezieren. Maar jouw werkelijk willen wordt er niet gelukkig van. Je merkt het namelijk als je ergens gelukkig van wordt: je raakt in een flow, vergeet alles om je heen en bent niet te stoppen. Is dat ook zo met het verzoek dat je wordt gedaan?

Altijd een keuze
Ook al denk je dat iets niet anders kan of dat je ergens echt niet onderuit kunt; je hebt altijd een keuze. Je moment van invloed is nu. Niet achteraf, als je baalt dat je ‘ja’ hebt gezegd. Gewoon, op dit moment.

Werkelijke motief
Kies je ervoor een ander te plezieren? Of om iets te doen omdat het zo hoort? Dit inzicht kreeg ik laatst en wil ik graag met je delen.

Ik kwam in de knoop, omdat ik niet deed wat ik zelf wilde. Een vriendin vroeg me waarom ik dit deed. Ik antwoordde dat ik iemand geen pijn wilde doen. Maar wat er werkelijk aan de hand was, is dat ik mezélf geen pijn wilde doen. Omdat de ander weleens boos op me zou kunnen worden, of erger nog: teleurgesteld in me zou zijn. Mijn motief was anders dan ik dacht: ik deed het niet voor de ander, maar om mijn eigen pijn te vermijden.

Voel het!
Ik nodig je daarom uit om ook eens te voelen. Gewoon, op een stoel, ogen dicht en voel wat het verzoek met je doet. Wat voel je? Is het een aangenaam of onprettig gevoel? Wat wil dit gevoel je duidelijk maken?

Ga eens na en voel wat de werkelijke reden is dat je iets doet wat je eigenlijk niet wilt. Wat vermijd jij? Laat je reactie achter.