In mijn praktijk zie ik het vaak: moeders die alle ballen hoog houden en tegelijkertijd op hun tandvlees lopen. Maar ze willen geen enkele bal laten vallen. Ik tref ik veel moeders die tegen een burn-out zitten of dit al hebben. Maar zich niet durven of willen ziekmelden. Daarom rijst de vraag: waneer meld je je ziek, wanneer zijn je klachten erg genoeg? En hoe doe je dat? Wat vertel je aan je baas? En hoe ga je om met het knagende schuldgevoel van het ‘nietsdoen’?

Wanneer ben je ziek?
Waar de grens ligt voor een ziekmelding is lastig te zeggen. Om je ziek te melden op je werk, hoeft de oorzaak van je ziekmelding niet persé in je werk te liggen. Maar vaak hebben
burn-out-achtige klachten wel te maken met jouw perfectionisme, onzekerheid en je neiging de lat erg hoog te leggen. En dit beïnvloedt hoe dan ook je werk. Je voelt je bijv. uitgeput, lusteloos, erg emotioneel en hebt weinig vertrouwen in jezelf. Voor veel moeders is het een zeer grote beslissing en stap om toe te geven dat ze ziek zijn en zich ziek te melden. Een huisarts kan eventueel een burn-out bij je vaststellen.

Ziekmelden
Vaak zoeken moeders en werkgevers de oplossing in het opnemen van ouderschapsverlof of parttime werken, maar blijkt dit niet de oplossing. Er is meer nodig om je beter te voelen. Je bent namelijk echt ziek en het is nodig te werken aan je herstel. Soms is het kiezen voor een ziekmelding een time-out om jezelf te laten herstellen van maanden of jaren ploeteren en jezelf wegcijferen.

Mijn eerste vraag aan moeders met burn-out gerelateerde klachten is altijd: ‘Als je een toverstaf zou hebben, en niemand zou jou erop afrekenen, wat voel je dan heel diep in je hart dat nòdig is?’ Vaak weet je het antwoord dan al vanzelf.

Wat vertel je?
Je bent niet verplicht om iets over de inhoud van je ziekmelding aan je werkgever te vertellen als je dat liever niet wilt. Natuurlijk is het wel handig dat je werkgever iets weet, maar over de inhoud mag je ook met de bedrijfsarts praten. Je bedrijfsarts heeft een geheimhoudingsplicht naar je werkgever toe en mag je werkgever dus niets over de inhoudelijke ziekmelding vertellen.

Wat spreek je af?
Bij alle afspraken die je maakt met je werkgever, is het belangrijk om jezelf af te vragen of het ook goed is voor jezelf. Stel jezelf dan ook de vraag, vóórdat je een gesprek ingaat: ‘Wat is, als ik diep in mijn hart kijk, goed voor mij? Wat wens ik? Op welke manier kan ik mijn werkgever tegemoet komen, zonder dat het mijn herstel in de weg staat?’. En probeer je hier zo goed als mogelijk aan te houden. Een gesprek even in stilte voorbereiden helpt je. Wat jou helpt, helpt je werkgever uiteindelijk ook.

Wil je bijvoorbeeld contact met je werkgever? Telefonisch, per email of wil je langs gaan? Als je werkgever je een voorstel doet over contact of re-integratie, dat niet overeenkomt met jouw wens, zeg dan dat je er even over wilt nadenken. Kom er op een later moment op terug. Zo kun je thuis even contact maken met ‘diep in je hart’.

Schuldgevoel
Dat je je schuldig voelt bij een ziekmelding is heel normaal. Je hebt ten slotte geen ‘zichtbaar’ letsel of gebrek, je hebt geen gebroken been. Probeer jezelf voor te houden dat je werkt aan je herstel en daar rust en tijd voor hebt. Je bent lange tijd overbelast geweest, het is nu tijd voor ‘onderbelasting’ om weer in balans te kunnen komen. Je bent ziek, ook al zie je het niet aan de buitenkant.

Doe ten slotte dingen om je herstel te bevorderen. Dit kan op de bank zitten en voor je uitstaren zijn, maar ook wandelen, fietsen, een oude hobby weer oppakken. En zoek hulp, bij een coach of een psycholoog. Zo kom je er het snelste weer bovenop en daar hebben jij en je werkgever profijt van!

PS: In sommige gevallen is je ziekmelding nog zwangerschaps- of bevallingsgerelateerd. In dat geval kan je werkgever de kosten van jouw ziekmelding terugvragen bij het UWV. Minder schuldgevoel dus .

Tot slot
Ik ben benieuwd of jullie weleens op het punt van wel/niet ziekmelden hebben gestaan. En wat heb je toen gedaan? Laat als je wilt je reactie achter.
Kun je wel wat hulp gebruiken om je meer in balans te voelen? Maak een afspraak voor een gratis en vrijblijvend intakegesprek met Renske Tjoelker, Mamas-coach via 06-53927879 of info@mamas-coach.nl of kijk op www.mamas-coach.nl. Abonneer je op het e-zine en blijf op de hoogte van alle activiteiten, columns, boekentips, etc.

Alle moeders gaven aan veel baat gehad te hebben bij de training. Ze leerden meer van het moment te kunnen genieten, minder op de automatische piloot te doen en beter met hun emoties te kunnen omgaan. Moeders vertelden dat ze leerden beter voor zichzelf te zorgen!

Ik ben heel dankbaar trainer te mogen zijn van deze groep moeders. Het was voor hen en voor mij een leerzaam traject en ik hoop dat alle moeders zo goed voor zichzelf blijven zorgen zoals ze nu doen. Want ze merken het niet alleen aan zichzelf, maar ook binnen hun gezin waar meer rust heerst. En wie wil dat nou niet?

PS: de deelnemers hebben een evaluatie ingevuld. Ook beniewd naar hun reacties? Lees dan hier de reacties van de deelnemers op de training ‘Mindfulness voor Mamas’.

Of lees meer over de training ‘Mindfulness voor Mamas’, of volg een proefles.

Volg dan de proefles ‘Mindfulness voor Mamas’, op dinsdag 14 februari vanaf 20.00 uur.

Wat gaan we doen?
Tijdens de proefles doen we een paar kortere meditatie en yoga-oefeningen die we tijdens de 8-weekse training ‘Mindfulness voor Mamas’ ook doen. Er is gelegenheid voor het uitwisselen van je ervaring en je vragen te stellen. Zo maak je kennis èn een eerste stap met de methode van Mindfulness. Je krijgt de kans om te ervaren of Mindfulness iets voor jou is.

Hoe werkt het?
De proefles kost € 5,- (incl. BTW en een kopje thee), dit betaal je contant bij aanvang van de proefles.
Bonus: Als je je besluit op te geven voor de 8-weekse training ‘Mindfulness voor Mamas’ krijg je dit bedrag als korting verrekend.
PS: De training ‘Mindfulness voor Mamas’ wordt door veel aanvullende verzekeringen (gedeeltelijk) vergoed. En kijk hier voor meer informatie over de 8-weekse training ‘Mindfulness voor Mamas’.

De feestdagen vieren met je dierbaren: het is bijna weer zover. Op het eerste oog een gezellige periode. Maar maak je het jezelf echt zo gezellig? Door het meest perfecte kerstdiner of feestje te willen verzorgen? En met een lange boodschappenlijst de Albert Heijn binnen te rennen, en daarna doorsjeesend naar de slager en bakker? En op 1e Kerstdag zelf volkomen uitgeput aan het kerstdiner beginnen, terwijl je telkens wegspurt om nog in de saus te roeren?

Het kan ook anders!

Wat verwacht jij van de feestdagen?

Het perfecte plaatje, of gewoon genieten met je dierbaren? En wat betekent dit genieten dan voor je? Genieten kan pas als je zelf ontspannen bent. Laat daarom eens je boodschappen bezorgen door Albert, koop een groot gedeelte kant-en-klaar, of nog leuker: laat je familieleden ieder een gang van het kerstdiner koken! Genieten: hoe ziet het er voor jou uit?

Het gebeurt steeds vaker. Vrouwen die graag moeder wilden worden, maar het moederschap  – en vooral het in balans blijven – erg lastig vinden.  Hoe komt het dat tegenwoordig zo veel moeders uit balans lijken te zijn? Is het een luxeprobleem? Was het vroeger beter? Zeuren de vrouwen van nu?

Verdelen van taken
De gemiddelde leeftijd van vrouwen die moeder worden ligt nu rond de 30 jaar. Dat betekent dat onze ouders komen uit de babyboom-generatie. Onze vaders waren kostwinner en onze moeder bleef thuis om voor ons en het huishouden te zorgen. Over kinderen krijgen werd zelden bewust nagedacht: ze kwamen er gewoon. Onze ouders kwamen zelf uit grote gezinnen en waren kinderen om zich heen meestal gewend. Als er een keer een probleem was en er hulp nodig was, kon moeder gemakkelijk terugvallen op familie die vaak in hetzelfde dorp woonde of op buurvrouwen.

The sky is the limit
Wij zijn de eerste generatie moeders die werk en zorg combineren. We zijn opgegroeid met de slogan: ‘Een slimme meid is op haar toekomst voorbereid’ die ons stimuleerde om door te studeren en carrière te maken. Wat we massaal deden en we leefden volgens de regel: ‘the sky is the limit’. Vaak zijn we verhuisd naar een andere plaats (of nieuwbouwwijk) voor onze studie of carrière, waardoor we veel van onze vanzelfsprekende sociale contacten opeens misten en opnieuw moesten opbouwen. Maar hoe bouw je zoiets op als tweeverdienend stel? Overdag werken we en ’s avonds zorgen we voor onze kinderen en daarna ploffen we uitgeteld op de bank voor de tv.

Help, een kind!
In tegenstelling tot onze ouders, nemen wij heel bewust het besluit om kinderen te krijgen. Maar in tegenstelling tot onze ouders, zijn wij niet opgegroeid in grote gezinnen en zijn we kinderen om ons heen niet erg gewend. We hebben voor het eerst een baby in onze armen van een vriendin, of nog erger: onze eigen baby. En verwachten dan wel van ons zelf dat we meteen een moedergevoel hebben en weten wat de baby nodig heeft.

Ook de media versterkt dit beeld. Dat je overstroomt van liefde als je je kind eenmaal in je armen houdt. Dat je moet vertrouwen op je moedergevoel en intuïtie. Dus worden we extra onzeker als we dit allemaal niet of anders ervaren.

Geen rolmodel
Ondertussen hebben we geen geschikt rolmodel. We zijn kostwinner net als onze vader, en combineren dit met de zorgtaken van onze moeder. We nemen vaak het grootste deel van de zorg voor onze kinderen op ons, zorgen dat het huishouden in orde is en de boodschappen gedaan. Kortom: moeders van vandaag houden alle ballen in de lucht. En dan vragen we ons af hoe het komt dat we ons zo leeg, lusteloos, boos en verdrietig voelen.

Ik ben benieuwd of jullie je herkennen in deze column. Wil jij ook alle ballen in de lucht houden? Laat je reactie achter. En wil jij weten hoe je je balans tussen werk en gezin kunt verbeteren? Maak een afspraak voor een gratis en vrijblijvend intakegesprek met Renske Tjoelker, Mamas-coach via 06-53927879 of info@mamas-coach.nl of kijk op www.mamas-coach.nl.

Abonneer je op de nieuwsbrief en blijf op de hoogte van alle activiteiten, columns, boekentips, etc.

Je geeft liever geld uit aan mooie kleren voor je kind(eren) dan aan jezelf. Je wilt dat je kind het allerbeste krijgt… Het veiligste matrasje en inbakerdoek, de beste voeding, het mooiste speelgoed en de leukste kleertjes. Daarna het beste kinderdagverblijf, school, de leukste vriendjes en de juiste (sport)club. En je loopt weleens tegen een driftbui van je kind aan, dus je leest graag over hoe je je kind het beste kunt opvoeden. Want je wilt maar één ding: dat jouw kind opgroeit tot een evenwichtig volwassene die zich staande kan houden in de grote wereld.

Maar ben je je er wel van bewust hoe je je kind dit het beste leert? Het beste leer je van voorbeelden. Sluit je ogen eens en laat je eigen antwoord op de volgende vragen tot je doordringen:
Welk voorbeeld ben jij voor je kind? Hoe zorg jij voor jezelf? Hoe houd jij je staande in de wereld? Hoe ga jij om met tegenslag of conflicten?

Je kind leert van jouw en je partners gedrag. Dat betekent: als jij niet goed voor jezelf zorgt en een beetje geniet van het leven, je kind hiermee leert dat het niet nodig of normaal is om goed voor jezelf te zorgen. Zorg daarom dat je het goede voorbeeld bent voor je kind. En dat als het even niet lukt of meezit, je dit eerlijk benoemt en gewoon weer opnieuw begint met het goede voorbeeld te zijn…

Ik merk dit ook in mijn praktijk. Moeders die alles voor hun kind over hebben, maar er nog niet bij hebben stil gestaan dat ze zèlf het beste te bieden hebben. Door een goed voorbeeld te zijn en goed voor zichzelf te zorgen. Nee kunnen zeggen op vervelende dingen, ja zeggen op leuke dingen (zonder schuldgevoel!). Vele moeders die zeggen dat ze al veel eerder wilden komen, maar dat het er niet van kwam. En dat ze nu nog verder van huis zijn… Wat zonde. Vaak is een burn-out echt te voorkomen omdat het alles te maken heeft met goed voor jezelf zorgen. Dus kom op mama’s: maak die afspraak als je het goede voorbeeld wilt geven!

Ik ben heel benieuwd welk voorbeeld jij bent voor je kind. En welk voorbeeld je wilt zijn. Laat je je reactie achter?

Kennismaken? Maak een afspraak voor een gratis en vrijblijvend intakegesprek met Renske Tjoelker, Mamas-coach via 06-53927879 of info@mamas-coach.nl  of kijk op www.mamas-coach.nl .
Abonneer je op de gratis nieuwsbrief en blijf op de hoogte van alle activiteiten, columns, boekentips, Mamacafé, etc.

Wie wil er nou niet voldoen aan het ideale plaatje? Je droomde er vaak van: een flitsende carrière, een heerlijk gezin en een mooi huis. Een geweldige relatie, zo nu en dan een fantastische reis maken, gezellig eten aan lange tafels met veel vrienden.

En dan de realiteit…
Wees eens eerlijk: hoe hard werk jij om in ieder geval een deel van al je dromen te laten komen? Je hebt een drukke baan die veel van je vraagt, haast je van en naar het kinderdagverblijf, flanst elke avond een gezonde maaltijd in elkaar en als de kinderen op bed liggen en je eindelijk tijd voor jezelf hebt, vouw je nog even 3 wassen op. Je partner snauw je regelmatig af en vriendinnen zie je eigenlijk ook erg weining.

Regelmatig vertellen cliënten dat zo zo hard hun best doen om het perfecte plaatje (lees perfecte: gezin, carrière, echtgenote, huis, vriendin, werknemer, familielid) voor elkaar te krijgen. Maar dat ze zich het perfecte plaatje zo anders hebben voorgesteld. Dat ze niet meer verder kunnen, omdat ze uitgeput zijn. Maar niet zo goed snappen waarom.

Perfecte plaatje
Veel vrouwen staan in dienst van hun perfecte plaatje: je neemt dit plaatje zoals ‘het zou moeten zijn’ als de norm, in plaats van te onderzoeken of dit plaatje wel bij je past. Maar al te vaak past het plaatje van hoe het zou moeten zijn, helemaal niet bij het plaatje zoals je echt zou willen dat het is! En dat slurpt al je energie op; want je werkt aan iets wat je diep van binnen helemaal niet wilt. Of anders gezegd:

Leef jij zoals je bent
Of zoals je wilt zijn?

Who’s that girl?
Regelmatig blijkt dat je je leven leidt (of lijdt ) zoals je denkt dat het hoort of zou moeten. Of op een manier dat je hoopt dat anderen je aardig vinden. Je diepe eigen wens is in de loop van de tijd ondergesneeuwd geraakt. Je weet niet meer goed wat je leuk vindt en wat bij je past. Je schat is begraven!

Opgraven
In een coachtraject onderzoeken we waaraan jij probeert te voldoen en wat dat je allemaal kost. Maar vooral: welk plaatje voor jóú perfect is! Wil jij je schat weer opgraven en ontdekken hoe gepassioneerd je eigenlijk bent, waar je eigenlijk echt van houdt, waar jouw hart sneller van gaat kloppen? Zodat je weer kunt genieten van het moederschap en alle andere leuke dingen in je leven?
Maak een afspraak voor een gratis en vrijblijvend intakegesprek met Renske Tjoelker, Mamas-coach via 06-53927879 of info@mamas-coach.nl of kijk op www.mamas-coach.nl.

Heb jij ook ervaringen met het anders zijn dan wie je bent? Laat je reactie achter.

Abonneer je op de nieuwsbrief en blijf op de hoogte van alle activiteiten, columns, boekentips, Mamacafé, etc.

Jeetje, zij is haar zwangerschapskilo’s al kwijt! Pff, gelukkig werk ik maar 3 dagen, want als ik naar haar kijk met haar fulltimebaan krijg ik het al spaans benauwd! Hoe dòet ze dat met 3 kinderen, ze blijft zo rustig. Zij is de perfecte moeder: altijd vrolijk en ze ziet er altijd zo verzorgd uit…

Wie is de beste, mooiste, liefste?
Herken je deze uitspraken? Dat je jezelf vergelijkt met andere vrouwen? Bijvoorbeeld je beste vriendin of buurvrouw? Of andere moeders op je werk, het schoolplein, in de supermarkt of speeltuin? Vergelijken is wat we doen. We checken en kijken of we het wel goed doen. En als je vergelijkt, kan de meter naar twee kanten uitslaan: je vindt jezelf (stiekem) beter dan de ander, òf je vindt dat je onderdoet voor de ander en wenst dat je ook zo … (mooi, lief, gezellig) was.

Wat het je kost
Een cliënt vertelde dat ze een cursus babymassage deed om de band met haar dochter te verstevigen. Maar dat dit helemaal niet hielp, want ze vond dat de andere moeders een veel natuurlijkere moeder waren. Ze vergeleek zichzelf de hele les met de andere moeders en vond dat ze zelf negatief afstak. Dit kostte haar het plezier in de cursus.

Ze deed dit onbewust, dus ik gaf haar als ‘opdracht’ om de volgende keer naar de babymassage te gaan, met de intentie waarmee ze  in eerste instantie ging: het verstevigen van de band tussen haar en haar baby. Door zich uitsluitend te richten op zichzelf en haar baby en met beide contact te houden. En zich niet meer te richten op de andere moeders (die zich overigens waarschijnlijk net zo onzeker voelen als zij).

Appels met peren
Vergelijken heeft alles te maken met onzekerheid. Doordat je je niet zeker voelt, ga je bij anderen kijken ‘hoe het moet’. Je vindt dat de ander het beter doet dan jij en dat maakt je nog onzekerder, waardoor je nog meer gaat vergelijken…
Mijn tip aan jullie: stop te vergelijken met anderen. Kijk en voel van binnen wat goed is voor jou! Je vergelijkt appels met peren: jij bent een ander persoon dan alle andere moeders, jij hebt een ander kind, partner, leven dan alle andere moeders die je ziet. Zolang jij voelt en doet wat goed voor jou is, ben je de beste. Ik hoop dat uiteindelijk alle moeders de beste zullen zijn !

Overigens kan het ook zijn dat je jezelf vergelijkt met anderen en jezelf beter vindt dan de ander. Gek genoeg heeft dit vaak óók met onzekerheid te maken. Daarover in een andere column meer.

En jij?
Wanneer vergelijk jij jezelf met anderen? Hoe ervaar je het feit dat je vergelijkt of wordt vergeleken? Laat je reactie achter.

Of kun je wel wat hulp gebruiken om je zekerder te voelen van jezelf, zodat je je minder vergelijkt met anderen? Maak een afspraak voor een gratis en vrijblijvend intakegesprek met Renske Tjoelker, Mamas-coach via 06-53927879 of info@mamas-coach.nl of kijk op www.mamas-coach.nl.

Allemaal afweermechanismes om niet te hoeven kijken naar je eigen aandeel in het geheel. Met deze reacties kijk je niet werkelijk naar jezelf, wat jij beter of anders had kunnen doen. Je beschermt je voor je eigen pijn, door te kijken naar de ander en wat die fout doet. Want alleen zo hoef je niet te voelen dat je zelf de dingen weleens onhandig aanpakt…

Afweermechanismes zijn heel normaal en komen natuurlijk veel voor. Er zijn weinig mensen die zich altijd kwetsbaar durven op te stellen. Maar als je eerlijk bent: wat brengt het je? Je hebt misschien wel gelijk, maar maakt het je nou zo gelukkig om de ander een veeg uit de pan terug te geven?

Voor mijn vakantie zat ik ook erg in bovenstaande modus. In de vakantie heb ik bovenstaand inzicht opgedaan. Ik heb geen zin om te vechten voor mijn gelijk. Ik ga liever voor mijn geluk.

‘Wanneer je je gekwetst voelt, maar de ander niet kwetst
Ben je de ware overwinnaar’
(uit: Boeddhisme voor moeders, Sarah Naptali)

En jij?
Welke afweermechanismes gebruik jij? Wat zou je graag anders willen? Laat je reactie achter.

Of kun je wel wat hulp gebruiken om je afweermechanismes te onderzoeken en te leven vanuit je gelukt? Maak een afspraak voor een gratis en vrijblijvend intakegesprek met Renske Tjoelker, Mamas-coach via 06-53927879 of info@mamas-coach.nl of kijk op www.mamas-coach.nl.

 Abonneer je op de nieuwsbrief en blijf op de hoogte van alle activiteiten, columns, boekentips, Mamacafé, etc.