Reacties voor voor moeders die in balans willen komen

Reactie op Wanneer meld ik me ziek? door Renske Tjoelker, Mamas-coach

Renske Tjoelker, Mamas-coach — Mon, 06 Feb 2012 16:48:29 +0000

Ja, dat klopt helemaal Aafke. In dat geval is het ook lastig je ziek te melden. Of: toegeven dat het niet meer gaat en om hulp vragen. En zonodig je kinderen bijv. overdag een aantal dagen per week een tijdje bij iemand anders te brengen.
Ik vond dat 3 jaar geleden ook erg lastig toen dit mezelf overkwam. Maar ben heel blij dat ik het uiteindelijk wel heb gedaan, omdat ik in die periode hard aan mezelf kon werken. Ik wens jou veel succes en sterkte.

Reactie op Wanneer meld ik me ziek? door Aafke

Aafke — Mon, 06 Feb 2012 12:24:46 +0000

Maar als je nou geen baas hebt, maar fulltime moeder bent… dan valt er niet veel ziek te melden, maar kan net zo goed “op” zijn…

Reactie op Worstelen met de balans werk en gezin door Renske Tjoelker, Mamas-coach

Renske Tjoelker, Mamas-coach — Wed, 11 Jan 2012 19:22:57 +0000

Manon, petje af voor je keuze voor het moederschap. Het nemen van zo’n besluit vergt veel moed! Fijn dat er een last van je schouders is gevallen. In dit geval was het misschien goed dat de kosten voor kinderopvang zijn gestegen, dat maakte de keuze misschien iets makkelijker? Ik wens je veel geluk!
En Wendy, inderdaad kun je de tijd met je kind niet meer terugdraaien dus is het heel goed om weloverwogen keuzes te maken. En daar kan een coach je zeker bij helpen. Dankjewel voor je compliment, het is heel graag gedaan!

Reactie op Worstelen met de balans werk en gezin door manon Oostveen

manon Oostveen — Wed, 11 Jan 2012 19:04:35 +0000

Ik heb nu net besloten een bal (mijn werk) los te laten…..
Ik heb , nu het allemaal duurder wordt, ECHT gekozen voor mijn kinderen de komende 1,5 jaar. Dit nu ze nog klein zijn.
Ik hield het idd niet vol om alle ballen hoog te houden. Kreeg er ook echt lichamelijke klachten van.
Nu ik dit besluit heb genomen, valt er meteen een last van mijn schouders en kan ik weer echt genieten van onze kinderen….
Waar ik in eerste instantie voor gekozen heb!!

Reactie op Worstelen met de balans werk en gezin door Wendy

Wendy — Wed, 11 Jan 2012 19:00:57 +0000

Renske, ik kan alleen maar zeggen: the whole truth and nothing but the truth…
En ik denk dat het beeld door de materialistisch ingestelde maatschappij alleen maar wordt versterkt; we willen tegenwoordig alles: een gezin, een carrière, een mooi huis, financiële onafhankelijkheid. En dat is knap lastig om het allemaal tegelijk te doen.
Aan de andere kant beginnen we tegenwoordig inderdaad bewuster aan kinderen dus is het goed daar dan ook de consequenties van te aanvaarden. Dan maar een paar jaar een stapje terug (ben wel voorstander van blijven werken want anders is de aansluiting met de arbeidsmarkt erg moeilijk, maar 40 uur niet). Want die tijd met je kleine kind kun je niet terugdraaien, je legt wel een basis voor de toekomst.
En als je zoals ik het op een gegeven moment even niet meer weet en de prioriteiten niet meer kunt stellen: renske kan je dat verdraaid goed laten inzien in maar een paar gesprekken, fantastich!

Reactie op Een goed voorbeeld doet volgen door Marion

Marion — Fri, 23 Dec 2011 20:25:53 +0000

Zeker herkenbaar. Met name: goed voorbeeld doet goed volgen. Wij hebben bijvoorbeeld sinds kort twee kittens en ik word wel eens gek van hun hyperactieve gedrag. Eerst mopperde ik dan op ze of was erg kortaf. Ik hoorde dat terug in de manier waarop mijn zoon de katjes benaderde. Oeps. Sinds die tijd probeer ik rustig te reageren (in ieder geval niet schreeuwen) als een van de kittens weer in de kerstboom hangt. Het heeft effect. En ik word zelf ook rustiger.
Moeilijker vind ik het als het gaat om tijd voor jezelf maken/nemen. Een voorbeeld is ‘s ochtends de krant lezen. Ik probeer het wel, maar al snel vraagt mijn zoon dan om aandacht. Ik weet dan niet zo goed wat ik moet doen. Voor mezelf zorgen is dan rustig de krant doorbladeren. Maar het voelt alsof ik mijn zoon dan afwijs. En dat geeft ook geen prettig gevoel. Gevolg is dat ik vaak ‘s ochtends alweer met autootjes door de kamer rijd. Tja.

Reactie op Een goed voorbeeld doet volgen door Merel Hillen

Merel Hillen — Wed, 21 Dec 2011 19:10:13 +0000

Hoi Renske,

Ik denk zeker dat daar de kern zit. Het klinkt alleen wel heel makkelijk. Vaak heb je niet door dat je dingen doet (uit gewoonte) die voor je kind minder goed zijn. Denk aan de manier waarop je tegen je kind praat (vaak heb je dat ook weer “geleerd”van je eigen ouders). Ik denk dat het begint met je bewust te worden van je eigen gedrag en daar heb je af en toe een spiegel voor nodig om die blinde vlekken zichtbaar te maken.

Daarbij kan een nieuwe theorie wel inzicht geven. Ik ben zelf enthousiast over het boek: how to talk to kids bijvoorbeeld.

Ik denk dus dat het een combinatie is van geef zelf het goede voorbeeld, vind je blinde vlekken en vul je kennis aan met theorie die bij je past.

Leuke site trouwens met veel herkenbare topics. Ik ben samen met een vriendin http://www.moedermatters.nl gestart. Neem eens een kijkje!

Reactie op Een goed voorbeeld doet volgen door lize

lize — Mon, 28 Nov 2011 14:17:45 +0000

Hoi Renske,

Rake woorden. Het best voor je kind is een voorbeeld te zijn. Zelf werd ik hier ook op gewezen toen ik aan onze dominee (moeder van twee kinderen) vroeg hoe ik het geloof kon overbrengen aan onze kinderen. Hoe past dat goed in de opvoeding? Waarop zij zei, ik geloof niet dat de kerk daar veel aan kan doen, het is vooral wat er thuis gebeurd. Wat doen jullie aan geloof? Zo, daar had ik het niet van terug. En, dat is met alles wat je aan je kind wilt mee geven, wat het ook is….geloof, visie, sporten (als je zelf niet sport waarom zou je kind het moeten), muziek, eten etc.

Reactie op Vergelijkend warenonderzoek door Sandra

Sandra — Thu, 22 Sep 2011 10:33:42 +0000

Vergelijken is niet erg denk ik, zolang je je eigen identiteit niet verliest. Vaak gebeurt dit wel en verlies je je eigen ik, je eigen goede eigenschappen en handelingen uit het oog. Ik twijfelde regelmatig over de opvoeding van mijn 8-jarige zoon (doe ik nog hoor ), totdat mijn buurvrouw zei: “ik wou dat ik zoals jij was, zo consequent en geduldig”. Toen ben ik eens goed naar mezelf gaan kijken en ben ik tot de conclusie gekomen dat ik het eigenlijk best wel goed doe. Dus vergelijken is niet erg, maar wees open en eerlijk over je gevoelens en twijfels zodat een ander je in zijn/haar vergelijking kan wijzen op je krachten. Want volgens mij is die moeder die fulltime werkt net zo onzeker…..

Reactie op Verscheurd door Carmen

Carmen — Fri, 15 Jul 2011 17:57:55 +0000

Hai Renske,

Ik ben ook verwisseld van creche toen mijn dochter nog kleiner was. Vervolgens ben ik ook verwisseld van school. In beide gevallen was de eerste keus niet de juiste. Te groot, te weinig persoonlijke aandacht, een te grote nadruk op cognitieve vaardigheden.

Daarentegen zijn de tweede keuzes heel goed bevallen.

Ik vind het belangrijk dat mijn dochter het naar haar zin heeft bij de opvang. Als dat niet zo is – en het is structureel en onderbouwd – onderneem ik actie. Daarbij is het belangrijk onderscheid te maken tussen inderdaad reageren op jouw gevoel of een reactie vanuit henzelf.

Ik blijf alert en blijf bij mezelf voelen of een bepaalde keus goed voelt of niet. Voelt het goed dan sta ik achter mijn keus en laat dat ook zien.

Sterkte met de vele wisselingen van de wacht. Lijkt me sprake van slecht management??